เด็นจิ ไอ้เลื่อยยนต์ผู้โหยหาความเป็นมนุษย์จาก Chainsaw Man


จนถึงนาทีนี้ ‘ไอ้เลื่อยยนต์’ น่าจะเป็นตัวละครที่เข้าไปนั่งอยู่ในใจของหลายๆ คนแล้ว นับตั้งแต่นาทีที่ Chainsaw Man มังงะจากปลายปากกาของ ทัตสึกิ ฟูจิโมโตะ วางแผงเป็นครั้งแรกเมื่อปี 2018 ไล่เรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน เรื่องราวของมนุษย์เลื่อยก็เดินหน้ามาถึง 11 เล่มแล้วพร้อมยอดจำหน่ายทะลุเป้าและรางวัลมังงะโชเน็นยอดเยี่ยมจากเวทีมังงะโชงะคุคัน เวทีการ์ตูนใหญ่ของญี่ปุ่น

เรื่องราวของโลกที่มนุษย์กับปีศาจคอยห้ำหั่นกันอยู่เสมอ เด็นจิ เด็กหนุ่มกำพร้าพ่อที่จับมือกับ โปจิตะ ปีศาจเลื่อยรูปร่างเหมือนหมาพันธุ์จิ๋ว รับจ้างแก๊งยากูซ่าที่พ่อผู้จากไปแล้วของเขาไปติดหนี้ไว้เป็นจำนวนมหาศาล ด้วยการรับจ้างล่าปีศาจที่พบในชีวิตประจำวันแลกเงินประทังชีวิต ก่อนจะพบว่าวันหนึ่ง แก๊งยากูซ่าที่เขากับโปจิตะทำงานถวายหัวให้นั้นหักหลังเขาแล้วหั่นร่างเขากับปีศาจเลื่อยออกเป็นชิ้นๆ ด้วยแรงเฮือกสุดท้าย โปจิตะตัดสินใจรวมร่างกับเพื่อนคนเดียวในชีวิตของมัน จนเด็นจิกลายมาเป็น Chainsaw Man หรือไอ้เลื่อยยนต์ มนุษย์ที่สามารถเรียกพลังของปีศาจออกมาใช้ได้ในยามจำเป็น

หากคิดว่าชีวิตของเด็นจิจะดีขึ้นหลังจากได้พลังของปีศาจมาแล้ว ก็ผิดถนัด เพราะในโลกที่ปีศาจเป็นสิ่งอันตรายและ ‘เป็นอีกฝ่าย’ ของมนุษย์ ลำดับชั้นในสังคมของปีศาจจึงต่ำที่สุดเสมอ เด็นจิเองก็เช่นกัน ในสถานะที่ไม่ใช่มนุษย์และไม่ใช่ปีศาจ เขาเป็นพลเมืองชั้นต่ำในสายตาของหลายๆ คนรวมทั้งทีมปราบหน่วยพิเศษ ที่นำโดย คุณมาคิมะ พี่สาวคนสวยที่เป็นเสมือนแรงขับเคลื่อนในการใช้ชีวิตของเด็นจิ หากแต่เธอก็ปฏิบัติต่อเขาในฐานะ ‘สัตว์เลี้ยง’ ตัวหนึ่งเท่านั้น…

แม้ว่าโดยพื้นฐานแล้ว ดูเหมือนว่าพล็อตโดยรวมของ Chainsaw Man จะพูดถึงสิ่งที่เป็นพื้นฐานในการ์ตูนโชเน็นหรือมังงะสำหรับเด็กผู้ชายทั่วไปอย่างการต่อสู้ระหว่างมนุษย์กับปีศาจ หรือคนที่มีพลังพิเศษแตกต่างไปจากคนอื่น แต่อันที่จริงแล้วนั่นเป็นเพียงพล็อตหลวมๆ ที่ครอบรายละเอียดปลีกย่อยอันน่าจับตาไว้และเป็นเหตุผลสำคัญที่ทำให้มันเป็นมังงะหลายคนเฝ้ารอตอนใหม่อยู่เสมอ แน่นอนว่าบุคลิกของเด็นจิเองก็เป็นองค์ประกอบหนึ่งทำให้ Chainsaw Man ต่างไปจากมังงะโชเน็นเรื่องอื่นๆ นั่นคือทัตสึกิ ฟูจิโมโตะไม่ลังเลเลยที่จะสร้างให้เด็นจิเป็นเด็กผู้ชายหยาบคาย (ส่วนหนึ่งเป็นผลจากการไม่ได้รับการศึกษาที่เหมาะสม และการเติบโตมากับแก๊งยากูซ่า) และไม่ปิดบังความหื่นกระหายด้วยการหมกมุ่นครุ่นคิดอยากจุมพิต จับหน้าอกหรือมีเซ็กซ์กับสาวๆ ในเรื่องเสมอ มากกว่านั้นคือยอมเสี่ยงตายแทบจะแลกชีวิตเพื่อได้ ‘ขยำ’ หน้าอกผู้หญิง

จะพบว่าตั้งแต่เริ่มเรื่อง เด็นจิไม่เคยได้รับการปฏิบัติในฐานะมนุษย์เทียบเท่ากับคนอื่นมาก่อน แม้กระทั่งช่วงที่เขายังไม่ได้รวมร่างกับโปจิตะและตะลอนล่าปีศาจเพื่อไปเก็บค่าหัวจากแก๊งยากูซ่า เขาก็กลายเป็นลูกไล่หรือตัวตลกให้อีกฝั่งอยู่ร่ำไป ด้วยสภาวะยากจนสุดขีดเพราะเงินที่ทุ่มเทหามาต้องเอาไปใช้หนี้ทบต้นทบดอกให้ยากูซ่า เด็นจิจึงฝันหวานอยากกินอาหารดีๆ (ในความหมายของคนทั่วไปคืออาหารมื้อปกติที่ไม่ใช่ขนมปังหนึ่งแผ่นหรือน้ำหวานจางน้ำเปล่าเพื่อให้พลังงาน) สักมื้อ และด้วยเหตุนี้ เขาจึงยอมทำทุกทางที่จะทำให้ตัวเองกับโปจิตะได้เงินเพิ่มขึ้นมาสักเล็กน้อยเพื่อเอาไปซื้อของดีๆ ใส่ท้อง และกระทั่งยอม ‘กินบุหรี่’ สูบแล้วของสมาชิกแก๊งเพื่อแลกกับเงิน 100 เยน หรือเมื่อเขาเจอมาคิมะและถูกทาบทามให้เข้าทีมปราบปีศาจหน่วยพิเศษ เขาก็ยอมส่งเสียงเห่าแบบหมาตามที่เธอบอก…

พูดให้ชัดคือ การลดทอนความเป็นมนุษย์หรือ dehumanization เป็นหนึ่งในธีมสำคัญของมังงะเรื่องนี้และมันถูกบอกเล่าอย่างแยบยลผ่านเรื่องราวของเด็นจิ กล่าวโดยสรุป การลดทอนความเป็นมนุษย์นั้นคือการมองคนไม่เป็นคนอย่างเท่าเทียมกัน และลดศักดิ์ศรีของอีกฝ่ายผ่านการใช้คำพูด (เช่น ที่มาคิมะบอกให้เขาเห่าและทำตัวเป็นหมา) หรือการกระทำ (ตอนที่ยากูซ่าสั่งให้เขากินบุหรี่) ซึ่งมันได้กลายเป็นชนวนหลักที่ทำให้เกิดโศกนาฏกรรมและความรุนแรงขึ้น อย่างที่ยากูซ่าเองไม่รู้สึกว่าเด็นจิเป็นมนุษย์เท่ากันและลงมือทำร้ายเขากับโปจิตะอย่างเลือดเย็น หรือกระทั่งการถูกใช้งานปางตายในฐานะทีมปราบปีศาจก็เป็นผลสืบเนื่องมาจากการที่เด็นจิไม่ได้ถูกมองหรือยอมรับว่าเป็นมนุษย์เท่าเทียมกันกับคนอื่น

และในประวัติศาสตร์ การลดทอนความเป็นมนุษย์ได้สร้างบาดแผลฉกรรจ์มาแล้วหลายต่อหลายครั้ง หนึ่งในนั้นคือเหตุการณ์ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์รวันดาในปี 1994 อันเกิดจากการโฆษณาชวนเชื่อว่าเผ่าหนึ่งในประเทศเป็นแมลงสาบหรือหนูสกปรก ไม่ใช่มนุษย์เท่ากันและต้องกำจัดทิ้ง ประมาณการกันว่ามีผู้เสียชีวิตจากเหตุการณ์นี้ราวแปดแสนถึงหนึ่งล้านคน

และสำหรับเด็นจิ การถูกมองเป็นหนูท่อ, สุนัขเป็นสิ่งที่เขาเจอตั้งแต่ยังเด็ก นับตั้งแต่แก๊งยากูซ่าที่มองเขาเป็นแค่เครื่องมือทำเงิน ไม่ได้มองในฐานะมนุษย์หรือในฐานะเด็กที่สมควรเติบโตตามสมควร แต่ถูกใช้ให้กลายเป็นมือล่าปีศาจหรือกระทั่งถูกหลอกในท้ายที่สุด เรื่อยมาจนถึงมาคิมะที่วางสถานะของเด็นจิไว้ชัดเจนว่าเป็นแค่สุนัขรับใช้ของเธอและทีมปราบเท่านั้น ดังนั้นไม่ว่าเด็นจิจะเหนื่อยล้า หิวโหยหรืออยู่ในสภาพไม่พร้อมต่อสู้สักเท่าไร แต่ถ้ามาคิมะออกคำสั่ง เขาก็ต้องขานรับด้วยเสียง ‘โฮ่ง’ และปฏิบัติตามคำสั่งนั้นอย่างรวดเร็ว เราจะเห็นว่า การลดทอนความเป็นมนุษย์นั้นไม่ได้อยู่เพียงแค่การมองเด็นจิเป็นสุนัขหนึ่งตัว แต่ยังอยู่ที่วิธีที่คนรอบตัวปฏิบัติต่อเขาด้วย

ด้านหนึ่ง Chainsaw Man จึงเป็นมังงะที่สำรวจความเป็นมนุษย์อย่างถ้วนถี่ และนี่เองที่ทำให้มันโดดเด่นออกมาจากมังงะโซเน็นหลายๆ เรื่องที่ตีพิมพ์ออกมาในเวลาไล่เลี่ยกัน เพราะมันวิพากษ์วิจารณ์ความเป็นมนุษย์ได้อย่างดุเดือดผ่านเรื่องเล่าของเด็กหนุ่มคนหนึ่งที่หากจะพูดกันอย่างเรียบง่ายที่สุดคือ เป็นแค่คนที่พยายามกระเสือกกระสน มีชีวิตไปวันต่อวันเท่านั้น โดยที่เราก็ต้องไม่ลืมว่า สิ่งหนึ่งที่เด็นจิโหยหามากที่สุดตลอดทั้งเรื่องคือการได้รับการยอมรับ และการได้ถูกรักในฐานะมนุษย์สักครั้ง

About Author
Graphic
กราฟิก สตรีมเมอร์ และคนคลั่งรัก มักในเนื้อแต่ไม่กินซอยจุ๊